αξιον εστι

2011-11-20T05:29:00.000-08:00

Η ζωή είναι όπως το ποτάμι το ποτάμι είναι ένα και οι όχθες δυο ……….όταν δε ξεκίνα το ταξίδι του από τα ψηλά βουνά είναι γάργαρο μικρό πόσιμο και με μια σχετικά νεανική ορμή
Όσο χαιρετά και απομακρύνεται από την πηγή του και παίρνει τον κατήφορο αρχίζουν τα προβλήματα ………γίνεται ποιο ορμητικό ποιο μεγάλο παραμένει υπό προϋποθέσεις και ολίγων πόσιμο αλλά συσσωρεύει και διάφορα αλλά υλικά τα λεγόμενα φερτά ………….
Έτσι με τα φερτά υλικά πορεύεται έως το τέρμα του που συνήθως είναι πολύ φαρδύ πολύ ήρεμο απαγορευτικό προς πόσιν και καταλήγει στην θάλασσα όπου και τερματίζει την διαδρομή του ………. και γίνεται και πράξη το γνωμικό <<το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω>>……
Έτσι είναι και η ζωή μας ένα μικρό ρυάκι που ξεκινά μες στην ανεμελιά και στην καθαρότητα και καταλήγει στο τέλος μες στην θάλασσα……..και δεν γυρίζει πίσω……………..
Ένας άλλος τρόπος να κάνεις την ιδία πορεία με το ποταμάκι είναι να το ακλουθείς με την ησυχία σου και με όλη την σύνεση από την όχθη έχεις την πολυτέλεια να το παρακολουθείς σε όλα τα στάδια του χωρίς να αλλοιώνεσαι με τα λεγόμενα <<φερτά υλικά>> είναι η ποιο ασφαλής πορεία στην ζωή ……….προς την θάλασσα …..σου επιτρέπει σε ορισμένα σημεία να μπαίνεις και μέσα κατόπιν επιλογής δίκια σου αλλά έχεις και την ευκαιρία να περνάς και στην αντίπερα όχθη ……….εκεί φυσικά ελλοχεύει και ο κίνδυνος να σε παρασύρει το ρέμα ……..αλλά τότε δείχνεις και την ωριμότητα που έχεις αποκτήσει με την πορεία σου ως παρατηρητής από την όχθη
Δεν λέω ότι δεν έχουν χαθεί και σε αυτό το σημείο κάποιοι ………αλλά είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας εκεί έχει να κάνει και το αυτεξούσιο που έχεις προς χρήση
Με λίγα λόγια αδελφοί μου η πορεία του καθενός έχει να κάνει με τον τρόπο που ακολουθεί το ποτάμι …….άλλο να είσαι μέσα και άλλο να είσαι από έξω η εμπειρία δεν είναι και πολύ διαφορετική αλλά είναι σίγουρα ποιο ασφαλής και είναι άλλο να εκπαιδεύεσαι εν ηρεμία και άλλο σε ταραχή ….
Αυτά τραβά ο κόσμος την σήμερον ημέρα είναι στο ρέμα του υλικού και απρόσωπου κόσμου παλεύει με τα φερτά υλικά και αγωνιεί για το τέρμα του ταξιδιού του στην θάλασσα πως θα τον εύρη θα είναι σώος και αβλαβής η τσακισμένος στην καλύτερη περίπτωση για να μη πω πνιγμένος …………

ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΜΙΛΙΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

2011-09-11T12:17:00.000-07:00

ΟΣΟΙ υπερηφανεύονται για τα καλά τους έργα και δεν έχουν πίστη στο Θεό, μοιάζουν με λείψανα νεκρών, που είναι ντυμένα με ωραία ρούχα, αλλά δεν αισθάνονται την ωραιότητά τους. Σε τι ωφελείται, δηλαδή, ο άνθρωπος , όταν έχει ψυχή ντυμένη με καλά έργα αλλά νεκρή; Τα έργα γίνονται για τον Κύριο και με την ελπίδα των επουράνιων βραβείων. Αν , λοιπόν, αγνοείς Εκείνον που προκηρύσσει τα βραβεία , τότε για ποιόν αγωνίζεσαι;Για να φάει κανείς, πρέπει να είναι ζωντανός. Όποιος δεν έχει ζωή, δεν είναι δυνατό να δεχθεί τροφή. Για να ζήσει κανείς αιώνια, πρέπει να έχη πίστη στο Χριστό, πίστη που τρέφεται και με τα καλά έργα. Όποιος δεν έχει πίστη στο Χριστό, ακόμα κι αν κάνει καλά έργα, δεν είναι δυνατό να κερδίσει την ουράνια βασιλεία, αν έχει ζωντανή πίστη. Και θα σας το αποδείξω στη συνέχεια.Ο ληστής, που σταυρώθηκε μαζί με τον Κύριο, κέρδισε τον παράδεισο μόνο και μόνο με την πίστη του.Ο εκατόνταρχος Κορνήλιος έκανε πολλές ελεημοσύνες και προσευχές, αλλά δεν γνώριζε το Χριστό.Επειδή , λοιπόν, τα έργα δίχως πίστη είναι νεκρά, ο αγαθός και δίκαιος Θεός, για να επιβραβεύσει τα έργα του Κορνήλιου, του έστειλε έναν άγγελό Του , που του είπε: « Κορνήλιε, οι προσευχές σου και οι ελεημοσύνες σου ανέβηκαν ως το Θεό, κι Αυτός δεν σε ξεχνάει» ( Πραξ. 10: 4) . Θα απόρησε , βέβαια, ο εκατόνταρχος. “Μα αν οι προσευχές μου και οι ελεημοσύνες μου έγιναν δεκτές από τον Θεό, τι μου λείπει ακόμα για να είμαι δίκαιος;”, θα αναρωτήθηκε. Και ο άγγελος του εξήγησε: «Στείλε ανθρώπους στην Ιόππη και κάλεσε τον Σίμωνα, που λέγεται και Πέτρος. Αυτός θα σε διδάξει, πώς θα σωθείς κι εσύ και όλη η οικογένειά σου» ( Πραξ. 11:13- 14 ) . Αν, λοιπόν, ο Κορνήλιος σώθηκε με όσα τον δίδαξε ο Πέτρος, αυτό σημαίνει ότι δεν ήταν δυνατό να σωθεί μόνο με τα καλά του έργα. Χρειαζόταν και την πίστη.Λένε για έναν ειδωλολάτρη φιλόσοφο, ότι , μπαίνοντας στο μέγαρο κάποιου άρχοντα και βλέποντας τους τοίχους καλυμμένους μ’ αστραφτερά μάρμαρα, την οροφή χρυσοστόλιστη και το πάτωμα στρωμένο μ’ ακριβά χαλιά, γύρισε κι έφτυσε τον οικοδεσπότη καταπρόσωπο∙ και όταν τον ρώτησαν, γιατί το έκανε αυτό, απάντησε, πως, επειδή δεν ήταν δυνατό να φτύσει κάπου αλλού, μια και το σπίτι όλο ήταν τόσο λαμπρά διακοσμημένο, αναγκάστηκε να φτύσει στο πρόσωπο του άρχοντα.Βλέπεις, πόσο καταγέλαστος γίνεται εκείνος που φροντίζει μόνο για τα εξωτερικά, τα υλικά, τα φθαρτά , και πόσο περιφρονείται από τους συνετούς ανθρώπους; Και πολύ σωστά ,βέβαια. Γιατί, όταν στολίζεις τοίχους και πατώματα, αδιαφορείς όμως για την αθάνατη ψυχή και την αφήνεις με κουρέλια, την αφήνεις πεινασμένη και πληγωμένη, την αφήνεις να κατασπαράζεται από τα νοητά θηρία, πες μου, δεν είσαι αξιοκατάκριτος, δεν είσαι για γέλια και για κλάματα;Αν χάσεις χρήματα, μπορείς ν’ αποκτήσεις πάλι∙ το ίδιο αν χάσεις το σπίτι σου, το ζώο σου, οτιδήποτε από τα υπάρχοντά σου. Αν όμως χάσεις την ψυχή σου, άλλη ψυχή δεν θα μπορέσεις ν’ αποκτήσεις. Κι αν όλος ο κόσμος είναι δικός σου, δεν θα μπορέσεις, δίνοντας όσα έχεις και την οικουμένη ολόκληρη, ν’ αγοράσεις μια ψυχή.Φοράς όχι ένα αλλά χίλια βασιλικά στέμματα; Αν το σώμα σου προσβληθεί από αγιάτρευτη αρρώστια, δεν θα μπορέσεις να αποκαταστήσεις την υγεία του, δίνοντας ακόμα και το βασίλειό σου ολόκληρο. Κι ας εξουσιάζεις τόσα και τόσα υγιή σώματα, τα σώματα των υπηκόων σου. Αυτό, λοιπόν, που δεν μπορείς να κάνεις για το σώμα σου, πολύ περισσότερο δεν μπορείς να το κάνεις για την ψυχή σου.Ο Θεός μας έδωσε δυο χέρια, δυο πόδια, δυο μάτια, δυο αυτιά. Έτσι, αν το ένα απ’ αυτά πάθει κάποια βλάβη, μπορούμε να εξυπηρετηθούμε με το άλλο. Ψυχή, όμως, μας έδωσε μόνο μία. Αν τη χάσουμε, πού θα βρούμε άλλη;Η ψυχή, όταν κυριεύεται ολοκληρωτικά από ένα πάθος, εύκολα λέει και αδίσταχτα πράττει όσα προξενούν την οργή του Θεού, αφού γίνεται δούλα κάποιου άλλου, που της επιβάλλει τα αντίθετα ακριβώς από τον Κύριο.Η ψυχή, όταν απελπίζεται ολότελα για τη σωτηρία της, δεν απέχει πολύ από την παραφροσύνη. Τότε, αφού παραδώσει τα χαλινάρια της σωτηρίας της στις άλογες επιθυμίες, τρέχει ασυγκράτητη παντού, όπου υπάρχει αμαρτία, ώσπου να γκρεμιστεί στο βάραθρο της αιώνιας απώλειας.Η ψυχή, όταν συμβιβαστεί με την αμαρτία, που είναι ανελέητη, επιδεικνύει τρομακτικά την ασθένειά της. Όπως το γουρούνι, όταν κυλιέται στη λάσπη, ευχαριστιέται, έτσι και η ψυχή, όταν αιχμαλωτιστεί από την κακή συνήθεια, δεν αντιλαμβάνεται τη δυσωδία των αμαρτιών της. Και όπως η γη, όσο σπόρο κι αν της ρίξεις, όταν δεν ποτιστεί από τη βροχή ,δεν είναι δυνατό να δώσει σιτάρι, έτσι και η ψυχή, όσα λόγια κι αν σπείρεις μέσα της, όταν δεν φωτιστεί πρώτα από τις άγιες Γραφές , δεν είναι δυνατό να παρουσιάσει κάποιο έργο αρετής. Τι δίνει η γη που δεν καλλιεργείται; Αγριόχορτα, αγκάθια και τριβόλια. Τι κάνει η ψυχή που δεν καλλιεργείται πνευματικά; Άνομα και πονηρά έργα. Όσο πιο ακαλλιέργητη μένει η γη, τόσο αυξάνονται και θεριεύουν τ’ αγριόχορτά της. Όσο πιο ακαλλιέργητη μένει η ψυχή, τόσο αυξάνονται και θεριεύουν τα πάθη της, τόσο περισσότερες και βαρύτερες γίνονται οι αμαρτίες της, που την οδηγούν τελικά στο θάνατο.Τι παράξενο, αλήθεια! Όλοι παρακολουθούν με το στόμα ανοιχτό τα φευγαλέα επίκαιρα θέματα της πρόσκαιρης τούτης ζωής∙ για τα μελλοντικά και αιώνια θέματα, όμως, ούτε σκέψη δεν περνάει από το νου τους. Για τα φαγοπότια και τις σωματικές απολαύσεις είναι πάντοτε βιαστικοί∙ τις ψυχές τους ,όμως, τις αφήνουν να λιώνουν από πνευματική πείνα. Για την περιποίηση και τον καλλωπισμό του σώματος φροντίζουν όσο μπορούν∙ για την ψυχή, όμως, αδιαφορούν. Για το σώμα, όταν αρρωστήσει, και γιατρούς καλούν και φάρμακα χρησιμοποιούν και χρήματα πολλά ξοδεύουν, ώσπου να το θεραπεύσουν∙ για την ψυχή, όμως, που υποφέρει από τη θανάσιμη αρρώστια της αμαρτίας, δεν κάνουν τίποτα. Και το χειρότερο είναι, ότι, ύστερ’ από τόσες φροντίδες για το θνητό σώμα, όχι μόνο αυτό πεθαίνει, αλλά και η ψυχή καταδικάζεται στην ατελεύτητη κόλαση.Επειδή, λοιπόν, λυπάμαι κατάκαρδα για την αφροσύνη, το σκοτισμό και την πώρωση των ανθρώπων, θα ήθελα να έχω φωνή τόσο βροντερή, που να φτάνει στου κόσμου τα πέρατα, και, αφού βρω ένα σημείο πολύ ψηλό, το πιο ψηλό της γης, ν’ ανεβώ εκεί πάνω και να φωνάξω σ’ όλα τα έθνη και τις φυλές εκείνο που είπε οι προφήτης Δαβίδ: «Άνθρωποι, ως πότε θα είστε σκληρόκαρδοι (προσηλωμένοι στη γη ) ; » ( Ψαλμ. 4:3 ) . Πονάω και κλαίω για το κατάντημά σας. Ναι, κλαίω, γιατί παραγνωρίζετε τη μακροθυμία του Θεού, που σας ανέχεται, περιμένοντας τη μετάνοιά σας, και δεν σας τιμωρεί παιδαγωγικά.Δεν πρέπει, βλέπετε, να κλαίμε τον πληγωμένο, που βογγάει σπαραχτικά από τους πόνους , όταν ο γιατρός καυτηριάζει τις πληγές του∙ γιατί τους πόνους, που προξενεί η καυτηρίαση, τους ακολουθεί η επούλωση των τραυμάτων. Ας κλαίμε τον πληγωμένο, που κείτεται στο κρεβάτι του πόνου δίχως καμιάν ιατρική φροντίδα∙ γιατί οι πληγές του θα κακοφορμίσουν και θα τον οδηγήσουν στο θάνατο. Όμοια, στην περίπτωση μιας ψυχής πληγωμένης από την αμαρτία, δεν πρέπει να λυπόμαστε, όταν ο Θεός της επιβάλλει παιδαγωγικές τιμωρίες, γιατί αυτές τη θεραπεύουν. Ας λυπόμαστε και ας θρηνούμε για την ψυχή που αμαρτάνει χωρίς να τιμωρείται, γιατί την περιμένει τιμωρία αιώνια.Όποιος καθαρίσει την ψυχή του από την αμαρτία και τη στολίσει με την αρετή, θα την κάνει κατοικία του Χριστού. Και ποιός είναι πιο μακάριος, ποιός είναι πιο ευτυχισμένος από κείνον που έχει στην ψυχή του το Χριστό, την Πηγή της ζωής, της χαράς , της αθανασίας;Ο προφυλακισμένος εγκληματίας βασανίζεται ψυχικά από τη λύπη, ειδικά τη μέρα που πρόκειται να οδηγηθεί από τη φυλακή στο δικαστήριο. Εκεί, όταν , στο τέλος της δίκης , σηκωθεί από το εδώλιο, για ν’ ακούσει την αυστηρή φωνή του δικαστή, που θ’ αναγγέλλει την καταδίκη του, παγώνει από το φόβο του και μοιάζει σαν νεκρός. Έτσι και η ψυχή, όταν στον κόσμο τούτο διαπράττει αμαρτίες, υποφέρει και στενοχωριέται. Πολύ περισσότερο όμως, βασανίζεται, όταν, αφού εγκαταλείψει τον κόσμο, πρόκειται να οδηγηθεί στο φοβερό δικαστήριο του Θεού, όπου θα λογοδοτήσει για τις πράξεις της. Γι’ αυτό συχνά τρέμει και φοβάται και κάνει πίσω, όταν έρθει η στιγμή ν’ αποχωριστεί από το σώμα. Γιατί τότε ακριβώς κάθε αμαρτία, που έκανε στην παρούσα ζωή, παρουσιάζεται μπροστά της σαν σκληρός κατήγορός της.Ας φροντίσουμε, λοιπόν, την αθάνατη ψυχή μας, ας προτιμήσουμε τα ουράνια από τα γήινα και τα άφθαρτα από τα φθαρτά αγαθά, τα οποία εύχομαι ν’ απολαύσουμε όλοι, με τη χάρη και τη φιλανθρωπία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

2011-09-03T07:05:00.000-07:00

Ἡ δίψα τῆς ἀγάπης

2011-08-23T11:34:00.000-07:00

…Ἀπὸ δῶ πού σᾶς βλέπω, ἀδέρφια μου, σὲ μία πιθαμὴ ἀπὸ τὸν χάρο, πόσο ἀπορῶ γιὰ τὴν τρέλλα πού μᾶς ρίχνουνε τὰ πάθη μας! Ἄνθρωπε βλογημένε, φάγε καὶ πιὲς μὲ μέτρο, διχῶς ν’ ἁρπάχνεις τ’ ἀλλουνοῦ τὸ μερίδιο, ζῆσε μὲ τὴ χρειαζούμενη ἀνάπαυση, φχαρίστησε τὸν Κύριο, βγάλε ἀπὸ πάνω σου τὴν ψώρα τῆς περηφάνειας, καὶ θὰ δεῖς πὼς ἡ ζωή μας θὰ χάσει τὴν ἀγριότητά της.
Τί μαλλώνετε, γιὰ τὰ πολιτικά, γιὰ τὰ λεφτά, γιὰ τὰ ἀξιώματα, γιὰ τὶς ἐξουσίες, καὶ φαρμακώνετε τὴ ζωή σας; Ὅλοι εἴμαστε καταδικασμένοι, μελλοθάνατοι. Γιὰ κανέναν δὲν ὑπάρχει ἔλεος. Ὁ καθένας μας ἂς εἶναι ἀγαπητὸς στὰ ματιὰ τοῦ ἄλλου, γιατί εἶναι καὶ κεῖνος μελλοθάνατος σὰν κι αὐτόν. Τὸ κορμί, «ἡ πολύμοχθος σάρξ», ποῦ γι αὐτὴ κάναμε τὸν κόσμο κολάση, πόσο θὰ βαστάξει; Δόστε προσοχὴ στὴν ψυχή, σ’ αὐτὸν τὸν ἀθάνατο θησαυρό, καὶ τότε, καὶ τὸ σῶμα σας θὰ ἀνακουφισθεῖ καὶ θὰ γεμίσει ἀπὸ εὐφροσύνη. Σηκῶστε τὰ χέρια σας ποὺ τὰ κουνᾶτε περήφανα, σηκῶστε τὰ ψηλά, καὶ παρακαλέσετε τὸν Κύριο, γιατί ἄλλη σωτηρία καὶ βοήθεια δὲν ὑπάρχει ἀπ’ αὐτόν. Παρατεῖστε τὶς ψευτιές, τὰ ξεγελάσματα καὶ τὶς ψευτοπαρηγοριές. Ὁ μοναχὸς ἀληθινὸς παραγορητής εἶναι τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, ὁ Παράκλητος, γιατί εἶναι ὁ ἴδιος καὶ Πηγὴ τῆς Ζωῆς, ἡ φλέβα τῆς Ζωῆς: «Ἁγίῳ Πνεύματι πᾶσα ψυχή ζωοῦται, καὶ καθάρσει ὑψοῦται, λαμπρύνεται».
Παρηγόρια ἀληθινὴ καὶ ἐλπίδα δὲν ὑπάρχει σὲ ὅ,τι πεθαίνει.
«Ἐπικάλεσαί μὲ ἐν ἡμέρᾳ θλίψεως σου, καὶ ἐξελοῦμαί σὲ καὶ δοξάσεις με» (Ψάλμ. μθ’, 15).

«Ἡ δίψα τῆς ἀγάπης, Μυστικά Ἄνθη, Φώτης Κόντογλου

Οι ληστές και το κήρυγμα του μοναχού

2011-08-22T09:26:00.000-07:00

Ένας μοναχός πεζοπορούσε στην έρημο. Στον δρόμο τον συλλαμβάνει μια συμμορία ληστών. Του ζητούν να τους δώσει όλα τα λεφτά που είχε στο πουγκί του.
- Τα λεφτά σου ή τη ζωή σου, του λένε άγρια.- Δεν έχω ούτε μια πεντάρα επάνω μου, τους απαντά.
Η ματιά του ήταν πολύ γλυκιά και καλοσυνάτη. Τους έκανε εντύπωση, κι’ ο αρχηγός τους τον λυπήθηκε.
- Κανονικά θα’ πρεπε να σε σκοτώσουμε, του λέει, αφού δεν μας δίνεις τίποτε. Αλλά ίσως έχεις κάτι να μας δώσεις. Κάνε μας ένα κήρυγμα και αν το πετύχεις, θα σ’ αφήσουμε να φύγεις. Διαφορετικά….
Ο μοναχός δεν τους χάλασε το χατίρι. Σκέφθηκε λίγο και ύστερα τους είπε:
- Αδελφοί μου, η ζωή σας μοιάζει με τη ζωή του Χριστού. Όπως Εκείνος, έτσι κι’ εσείς γεννηθήκατε σ’ έναν στάβλο ή κάπου χειρότερα.Σαν Εκείνον, περάσατε τα νιάτα σας χωρίς να έχετε που να γείρετε το κεφάλι.Σαν Εκείνον θα πεθάνετε, καρφωμένοι σ’ ένα ξύλο, μέσα στους χλευασμούς του όχλου.Και σαν Εκείνον θα κατεβείτε στον Άδη. Μόνο, που θα μείνετε εκεί, χωρίς ν’ αναστηθείτε όπως Αυτός. Είναι η μόνη διαφορά που βλέπω. Μετανοήστε αδελφοί μου τώρα που είναι καιρός. Αυτό σας εύχομαι, για να λείψει κι’ αυτή η διαφορά.
Τα λόγια του έπιασαν τόπο στις καρδιές τους. Φιλοτιμήθηκαν να μοιάσουν σε όλα με τον Χριστό.Κι’ άλλαξαν από εκείνη τη στιγμή τη ζωή τους.

Ο διάβολος ΔΕΝ ΠΑΥΕΙ να μας καταπολεμά.

2011-08-22T00:43:00.000-07:00

— « Εγώ κάνω ακατάπαυστα το καθήκον μου και σας καταπολεμώ, λέγει ό κακούργος και άρχέκακος δαίμονας. Εσείς κάνετε το καθήκον σας να με καταπολεμείτε όπως εγώ σας καταπολεμώ;».Ο διάβολος ημέρας τε και νυκτός καταπολεμεί τον κάθε άνθρωπο. Προ πάντων τους πιστούς. Καταστρώνει σχέδια την νύκτα, δια να τα εφαρμόσει την ημέρα. «Σκέπτομαι, σκέπτομαι, Τι άλλο να σου κάνω- λέγει ό διάβολος.Αν γνωρίζαμε, Ότι εις κάθε βήμα της ζωής μας ό διάβολος παραμονεύει να μας προξενήσει κακόν, θα ήταν διαφορετική ή ζωή μας.
Το όνομα μου είναι ΔΙΑΒΟΛΟΣ…
- «Το όνομα μου είναι διάβολος, λέγει ό πανούργος δαίμονας. Αυτό σημαίνει Ότι τίποτε άλλο δεν μπορώ να σας κάνω, ειμή μόνον να διαβάλλω. Δεν αναγκάζω κανένα. Εσείς διατί έρχεσθε μόνοι σας σε μένα;»Ποίος δύναται να υποστήριξη ότι ό διάβολος τον εξανάγκασε προς διάπραξη της αμαρτίας; Ό κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να αποφασίσει το ΝΑΙ ή το ΟΧΙ. Όπως ό Θεός παροτρύνει τον άνθρωπο να αποφυγή το κακόν και να πράξη το καλόν, κατά τον ίδιον τρόπον ό διάβολος παροτρύνει τον άνθρωπο να απαρνηθεί το καλόν και να διάπραξη το κακόν.
· Ιδού λέγει ό Θεός, παρέθηκά σοι πυρ και ύδωρ ου αν θέλεις, εκτενείς την χείρα σου» (Σοφ. Σειρ. 15, 16).“Ώστε μόνοι μας εκλέγομε τον Παράδεισον ή την κόλασιν. Ουδείς μας πταίει
Ο διάβολος ΠΑΡΑΔΕΧΕΤΑΙ…
- Είσαι, πονηρέ δαίμονα, το σκότος της κολάσεως.
-Είμαι, άπαντά με πολλή υπερηφάνειαν ό διάβολος.
- Είσαι ή λάσπη και ή ακαθαρσία της κολάσεως.
- Είμαι, απαντά με πολλή αναισχυντία.
- Είσαι ή εφεύρεσης παντός κακού στο κόσμον.
Είμαι, άπαντα με διαβολική καύχηση. Είμαι και δεν αρνούμαι.
Έχεις τίποτε άλλο να μου ειπείς;
Τώρα ερωτώ εγώ, λέγει ό παμπόνηρος και παγκάκιστος δαίμονας. « Εφ’ όσον είμαι ότι μου είπες, και Ότι δεν μου είπες, διατί μόνοι σας έρχεσθε και κολυμπάτε μέσα εις το ιδικό μου βρώμικο και ακάθαρτο νερό;»
Χρειάζονται σχόλια; Ό ουρανός, ή γη, ή θάλασσα μολύνθηκαν από τα βρώμικα και ακάθαρτα νερά των δικών μας πράξεων.
Τι μας απομένει;
Η ή μετάνοια ή, ή θεία δίκη και τιμωρία.

Πίστη είναι να πιστεύεις αυτό που δεν βλέπεις, η ανταμοιβή είναι να δεις αυτό που πιστεύεις

2011-08-21T10:02:00.000-07:00

Να μη λατρεύεις το Θεό που εσύ δημιούργησες, αλλά το Θεό που δημιούργησε εσένα.
Στην κοινωνική μας ζωή, αρέσουμε συχνότερα για τα ελαττώματά μας παρά για τα προτερήματά μας.
Αυτός που μας δημιούργησε χωρίς τη βοήθειά μας, δεν θα μας σώσει χωρίς τη συγκατάθεσή μας.
Έχω διαβάσει στον Πλάτωνα και στον Κικέρωνα ρήσεις που ήταν σοφές και ωραίες. Αλλά σε κανέναν από αυτούς δεν διάβασα: "έλθετε προς εμέ πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι".
Πίστη είναι να πιστεύεις αυτό που δεν βλέπεις, η ανταμοιβή είναι να δεις αυτό που πιστεύεις.
Αν πιστεύεις ό,τι σου αρέσει από το Λόγο του Θεού και απορρίπτεις ό,τι δεν σου αρέσει, δεν πιστεύεις στο Λόγο του Θεού, πιστεύεις στον εαυτό σου.
Μην προσπαθείς να κατανοήσεις για να πιστέψεις. Πίστεψε για να κατανοήσεις.
Η φιλανθρωπία δεν μπορεί να είναι υποκατάστατο για τη δικαιοσύνη που δεν απονεμήθηκε.
Επειδή το κάνω μ' ένα μικρό πλοίο με λένε πειρατή. Αν το έκανα μ' ένα ολόκληρο στόλο, θα ήμουν αυτοκράτορας.
Τα θαύματα δεν είναι αντίθετα στη φύση, αλλά αντίθετα σ' αυτό που ξέρουμε για τη φύση.
Τα λόγια που είναι γραμμένα εδώ είναι αφηρημένες ιδέες. Πρέπει να αποκτήσεις και τις εμπειρίες.

Γιατί θυμώνεις.................?

2011-08-08T03:25:00.000-07:00

Γιατί θυμώνεις;..............Γιατί θέλεις το δικό σου.
Γιατί θυμώνεις;.............Γιατί δεν κατανοείς.
Γιατί θυμώνεις;...............Γιατί δεν σέβεσαι τον άλλον.
Γιατί θυμώνεις;................Γιατί σου λείπει η αυτογνωσία.
Γιατί θυμώνεις;...............Γιατί σου λείπει η υπομονή.
Γιατί θυμώνεις;................Γιατί ξέχασες το: ητοιμάσθην και ουκ εταράχθην.
Γιατί θυμώνεις;..................Γιατί λησμονείς τις αμαρτίες σου.
Γιατί θυμώνεις;.................Γιατί σου λείπει η αίτηση αοργησίας.
Γιατί θυμώνεις;....................Γιατί ξεχνάς πως αυστηρά θα κριθείς.
Γιατί θυμώνεις;................Γιατί δεν σέβεσαι την θεία παρουσία.
Γιατί θυμώνεις;...................Γιατί αθέτησες κάποιες ιερές υποσχέσεις σου.
Γιατί θυμώνεις;.................Γιατί κατέκρινες σκληρά κάποιους που …θυμώνουν.
Γιατί θυμώνεις;.....................Γιατί σου λείπει η ταπείνωση.
Γιατί θυμώνεις;...................Γιατί δεν έμαθες να αγαπάς.
Γιατί θυμώνεις;....................Γιατί έχεις υπέρμετρο εγωισμό.
Γιατί θυμώνεις;.....................Γιατί σου λείπουν και πνευματικό πένθος και συντριβή και δάκρυα απορρυπαντικά.
Γιατί θυμώνεις; Γιατί……….
Ω, αν μελετούσες βαθιά και συγκλονιστικά την άπειρη μακριθυμία του Θεού Πατρός, το «άφες αυτοίς» του Υιού στον Σταυρό και την ακούραστη εναντί σου ανοχή του Πανάγιου Πνεύματος, δεν θα χρειαζόσουν αυτό το ερωτηματολόγιο.

Από πού ν΄ αρχίζουμε την άσκηση

2011-08-04T06:15:00.000-07:00

Από πού ν΄ αρχίζουμε την άσκηση

Η χάρη του Θεού ακολουθεί πάντα την προαίρεσή μας। Και με τη χάρη κατορθώνουμε κάθε αγαθό। Εμείς όμως δεν ζητάμε να κάνουμε αρχή στο αγαθό ούτε δείχνουμε μεγάλη και πρόθυμη προαίρεση, ώστε να ελκύσουμε τη χάρη του Θεού σε βοήθειά μας। Αλλά κι αν ποτέ φανούμε ότι δείχνουμε κάποια προαίρεση, είναι νωθρή, ασήμαντη και ανάξια να λάβει κάποιο αγαθό από το Θεό .Δεν ξέρουμε ότι ολόκληρος ο πνευματικός αγώνας μας είναι σαν τη σπορά και την καρποφορία; Ο γεωργός δηλαδή σπέρνει το χωράφι του, ύστερα όμως περιμένει το έλεος του Θεού. Και ο Θεός στη συνέχεια, στέλνει τη δωρεά Του ,προξενώντας βροχές στον κατάλληλο καιρό και ευνοϊκούς ανέμους, κάνοντας να φυτρώσουν και ν΄ αυξηθούν και να τελειοποιηθούν τα σπέρματα πού έριξε ο γεωργός στη γη, και βοηθώντας τον έτσι να κερδίσει πολλά από τα λίγα. Έτσι κι εμείς, αν σπείρουμε στα καλά έργα πλούσια και μεγαλόψυχη προαίρεση, τότε και η χάρη, πού θα βρούμε από το Θεό, θα είναι ανάλογη. Μ΄ αυτή θα μπορέσουμε στη συνέχεια, χωρίς πίεση και κόπο, να κατορθώσουμε όλα τα αγαθά. Το ίδιο βλέπουμε να συμβαίνει και στις τέχνες. Εκείνος δηλαδή που έρχεται για να μάθει μια τέχνη, στην αρχή κοπιάζει και δυσκολεύεται και πολλές φορές αποτυχαίνει. Δεν χάνει όμως το κουράγιο του ούτε απογοητεύεται, αλλά πάλι προσπαθεί. Όσες φορές κι αν αποτύχει, άλλες τόσες ζητάει να διορθωθεί, φανερώνοντας έτσι στο μάστορα την προαίρεσή του. Αν όμως λιποψυχήσει και κάνει πίσω, δεν μαθαίνει τίποτα. Έτσι, καθώς συχνά κάνει σφάλματα και διορθώνεται από το μάστορα και πάλι επιμένει και εργάζεται με κόπο και υπομονή, σιγά-σιγά μαθαίνει καλά την τέχνη. Και τότε κάνει άνετα τη δουλειά του και βγάζει μ΄ αυτή το ψωμί του.Έτσι πρέπει να κάνει κι αυτός πού θέλει να καταπιαστεί με την εργασία κάποιας αρετής: Πρώτα δηλαδή να δείξει μεγάλη γενναιότητα και καλή προαίρεση, κι έπειτα να ασχολείται υπομονετικά με την εργασία του αγαθού, ζητώντας τη βοήθεια και την προστασία του Θεού। Να μη λιποψυχεί ούτε ν΄ απελπίζεται από τις πτώσεις και να εγκαταλείπει τον αγώνα – γιατί έτσι δεν θα μπορέσει να πετύχει ποτέ κάτι καλό -, αλλά, όσες φορές κι αν πέφτει, να ξανασηκώνεται, να τροφοδοτεί την προθυμία του με την ελπίδα στο Θεό και να περιμένει το έλεός Του। Αυτό δηλαδή είναι εκείνο πού είπε ο αββάς Μωϋσής: «Η δύναμη αυτών πού θέλουν ν΄ αποκτήσουν τις αρετές, εδώ φαίνεται: «Αν πέσουν, να μη λιποψυχήσουν, αλλά να προσπαθήσουν πάλι»

Του Αββά Ζωσιμά

Μια ιστορία για δύο βότσαλα

2011-08-02T01:54:00.001-07:00

Μια ιστορία για δύο βότσαλα
Η διαφορά μεταξύ λογικών σκέψεων και επαγωγικών(=πλάγιων) σκέψεων.
Υπήρχε μια φορά σ' ένα μικρό χωριό ένας γεωργός που χρωστούσε ένα σημαντικό χρηματικό ποσό σε ένα άσχημο γέρο και έφθανε ο καιρός να τα επιστρέψει.
Ο αγρότης είχε μια πολύ όμορφη κόρη
την όποια λιγουρευόταν ο γέρο-κατεργάρης και έτσι του πρότεινε μια συμφωνία
Του είπε ότι θα ακυρώσει το χρέος
αν θα μπορούσε να παντρευτεί την κόρη του.
Ο αγρότης και η κόρη του ένοιωσαν αηδία για την πρόταση αυτή.
Ο γέρο κατεργάρης τους είπε ότι η τύχη θα έπρεπε να αποφασίσει για το αποτέλεσμα.
…και η κόρη θα πρέπει να τραβήξει, χωρίς να κοιτάξει…
….Ένα από τα δύο βότσαλα
1) Αν αυτή βγάλει το μαύρο, πρέπει να με παντρευτεί.
Και το χρέος προς τον πατέρα της σβήνεται
2) Αν αυτή βγάλει το άσπρο βότσαλο, αυτή δεν με παντρεύετε
και το χρέος επίσης, διαγράφεται
3) Αν αρνηθεί να επιλέξει ένα βότσαλο, ο πατέρας της θα πάει στη φυλακή
Καθώς μιλούσε ο γέρο κατεργάρης πήγε μπροστά και πηρέ δυο βότσαλα …
Η κόρη όμως που είχε κοφτερή ματιά είδε πως πήρε δυο μαύρα βότσαλα…
…και σηκώνοντας τα, τα είχε βάλει μέσα στο πουγκί …
….Αλλά, δεν είπε τίποτα.
Ο παλιοδανειστής ζήτησε από την κόρη
να επιλέξει ένα βότσαλο μέσα από την τσάντα
Η συζήτηση γινόταν στο δρόμο μπροστά από το σπίτι του γεωργού
και ο δρόμος ήταν όλος στρωμένος με βότσαλα
Φαντάσου για μια στιγμή τι θα έκανες εσύ.
Τι θα προτείνεις στη κόρη να κάνει;
Αν αναλύσουμε την κατάσταση, υπάρχουν 3 δυνατότητες:
1) Η κόρη αρνείται να πάρει ένα βότσαλο
2) Η κόρη βγάζει και τα δυο βότσαλα
αποκαλύπτοντας ότι ο παλιοδανειστή τους εξαπάτησε
3) Η κόρη παίρνει ένα μαύρο βότσαλο και θυσιάζετε, παντρεύεται τον γέρο κάνοντας πως δεν κατάλαβε και σώζει τον πατέρα της απ τη φυλακή.
Σκέψου για μια στιγμή την όλη κατάσταση.
Αυτή η ιστορία θέλει να τονίσει ένα σημείο .....
Τη διαφορά μεταξύ λογικής σκέψης και της λεγόμενης επαγωγικής (=πλάγιας) σκέψης
Το δίλημμα της κόρη δεν μπορεί να επιλυθεί με δίκαιο τρόπο …
…με την παραδοσιακή λογική
Σκεφτείτε τις συνέπειες καθεμιάς από τις τρεις πιθανές επιλογές.
Λοιπόν, τι θα κάνατε;
Εδώ είναι τι η νεαρή γυναίκα έκανε:
Έβαλε το χέρι της στη σακούλα διάλεξε ένα βότσαλο και,
δήθεν αδέξια, της έπεσε στο έδαφος
Προτού να μπορέσει να προσδιοριστεί αν ήταν μαύρο ή άσπρο, αναμειγνύεται με τ’ άλλα χαλίκια στο έδαφος
Αχ! Αμάν! Εγώ είμαι σίγουρα αδέξια, δήλωσε η νεαρή γυναίκα ....
Αλλά δεν έχει σημασία: θα βγάλουμε το άλλο βότσαλο που έμεινε ....
Έτσι θα βρούμε πιο από τα δυο βότσαλα είχα πάρει δεν νομίζετε;
Δεδομένου ότι το δεύτερο βότσαλο ήταν μαύρο
το πρώτο έπρεπε να είναι λευκό
Ο παλιοδανειστής δεν τόλμησε να ανακοινώσει την εξαπάτησή του,...
Η νεαρή γυναίκα μεταμόρφωσε μια φαινομενικά αδιέξοδη κατάσταση……
……Σε ένα καλό τέλος -
Ηθικό Δίδαγμα:
Μια λύση υπάρχει για τα περισσότερα προβλήματα, είναι απλώς ότι ….
….δεν ξέρουμε πάντα, πώς να εξετάζουμε όλες τις οπτικές γωνίες του προβλήματος .
Ας είναι ο Αυγουστος σας γεμάτος θετικές σκέψεις και σοφές αποφάσεις!

Ὁ δρόμος τῆς εὐτυχίας.

2011-05-09T21:52:00.000-07:00

Τίποτα δὲν εἶναι μεγαλύτερο ἀπὸ τὴν καθαρὴ καρδιά, γιατὶ μία τέτοια καρδιὰ γίνεται θρόνος τοῦ Θεοῦ. Καὶ τί εἶναι ἐνδοξότερο ἀπὸ τὸ θρόνο τοῦ Θεοῦ; Ἀσφαλῶς τίποτα.
Λέει ὁ Θεὸς γι᾿ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν καθαρὴ καρδιά: ≪Θὰ κατοικήσω ἀνάμεσά τους καὶ θὰ πορεύομαι μαζί τους. Θὰ εἶμαι Θεός τους, κι αὐτοὶ θὰ εἶναι λαός μου≫. (Β´ Κορ. 6, 16).
Ποιοὶ λοιπὸν εἶναι εὐτυχέστεροι ἀπ᾿ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους; Καὶ ἀπὸ ποιὸ ἀγαθὸ μπορεῖ νὰ μείνουν στερημένοι; Δὲν βρίσκονται ὅλα τ᾿ ἀγαθὰ καὶ τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὶς μακάριες ψυχές τους; Τί περισσότερο χρειάζονται; Τίποτα, στ᾿ ἀλήθεια, τίποτα! Γιατὶ ἔχουν στὴν καρδιά τους τὸ μεγαλύτερο ἀγαθό: τὸν ἴδιο τὸ Θεό!
Πόσο πλανιοῦνται οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἀναζητοῦν τὴν εὐτυχία μακριὰ ἀπὸ τὸν ἑαυτό τους, στὶς ξένες χῶρες καὶ στὰ ταξίδια, στὸν πλοῦτο καὶ στὴ δόξα, στὶς μεγάλες περιουσίες καὶ στὶς ἀπολαύσεις, στὶς ἡδονὲς καὶ σ᾿ ὅλες τὶς χλιδὲς καὶ ματαιότητες, ποὺ κατάληξή τους ἔχουν τὴν πίκρα! Ἡ ἀνέγερση τοῦ πύργου τῆς εὐτυχίας ἔξω ἀπὸ τὴν καρδιά μας, μοιάζει μὲ οἰκοδόμηση κτιρίου σὲ ἔδαφος ποὺ σαλεύεται ἀπὸ συνεχεῖς σεισμούς. Σύντομα ἕνα τέτοιο οἰκοδόμημα θὰ σωριαστεῖ στὴ γῆ...
Ἀδελφοί μου! Ἡ εὐτυχία βρίσκεται μέσα στὸν ἴδιο σας τὸν ἑαυτό, καὶ μακάριος εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ τὸ κατάλαβε αὐτό. Ἐξετάστε τὴν καρδιά σας καὶ δεῖτε τὴν πνευματική της κατάσταση. Μήπως ἔχασε τὴν παρρησία της πρὸς τὸ Θεό; Μήπως ἡ συνείδηση διαμαρτύρεται γιὰ παράβαση τῶν ἐντολῶν Του; Μήπως σᾶς κατηγορεῖ γιὰ ἀδικίες, γιὰ ψέματα, γιὰ παραμέληση τῶν καθηκόντων πρὸς τὸ Θεὸ καὶ τὸν πλησίον; Ἐρευνῆστε μήπως κακίες καὶ πάθη γέμισαν τὴν καρδιά σας, μήπως γλίστρησε αὐτὴ σὲ δρόμους στραβοὺς καὶ δύσβατους...
Δυστυχῶς, ἐκεῖνος ποὺ παραμέλησε τὴν καρδιά του, στερήθηκε ὅλα τ᾿ ἀγαθὰ κι ἔπεσε σὲ πλῆθος κακῶν. Ἔδιωξε τὴ χαρὰ καὶ γέμισε μὲ πίκρα, θλίψη καὶ στενοχώρια. Ἔδιωξε τὴν εἰρήνη καὶ ἀπόκτησε ἄγχος, ταραχὴ καὶ τρόμο. Ἔδιωξε τὴν ἀγάπη καὶ δέχτηκε τὸ μίσος. Ἔδιωξε, τέλος, ὅλα τὰ χαρίσματα καὶ τοὺς καρποὺς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ δέχτηκε μὲ τὸ βάπτισμα, καὶ οἰκειώθηκε ὅλες τὶς κακίες ἐκεῖνες, ποὺ κάνουν τὸν ἄνθρωπο ἐλεεινὸ καὶ τρισάθλιο.
Ἀδελφοί μου! Ὁ Πολυέλεος Θεὸς θέλει τὴν εὐτυχία ὅλων μας καὶ σ᾿ αὐτὴ καὶ στὴν ἄλλη ζωή. Γι᾿ αὐτὸ ἵδρυσε τὴν ἁγία Του Ἐκκλησία. Γιὰ νὰ μᾶς καθαρίζει αὐτὴ ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, νὰ μᾶς ἁγιάζει, νὰ μᾶς συμφιλιώνει μαζί Του, νὰ μᾶς χαρίζει τὶς εὐλογίες τοῦ οὐρανοῦ.
Ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἀνοιχτὴ τὴν ἀγκαλιά της, γιὰ νὰ μᾶς ὑποδεχθεῖ. Ἂς τρέξουμε γρήγορα ὅσοι ἔχουμε βαριὰ τὴ συνείδηση. Ἂς τρέξουμε καὶ ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἕτοιμη νὰ σηκώσει τὸ βαρὺ φορτίο μας, νὰ μᾶς χαρίσει τὴν παρρησία πρὸς τὸ Θεό, νὰ γεμίσει τὴν καρδιά μας μὲ εὐτυχία καὶ μακαριότητα...

Χριστός Ανέστη

2011-05-04T00:25:00.001-07:00

Χριστός Ανέστη και Χρόνια πολλά ελπίζω η ανάσταση του Κυρίου και Θεού μας να μας αναστήσει και από τα όποια πάθη έχουμε σταυρωθεί
Το Άγιο Πάσχα τέλειωσε λειτουργικά όσων αφορά τις ακολουθίες διότι κάθε μέρα βιώνουμε το Πάσχα ( Πάσχα = πέρασμα Εβραϊστή) γιατί κάθε μέρα έχουμε είσοδο στα Ιεροσύλημα μετά βαΐων και κλάδων, κάθε μέρα αναγνωρίζουμε στο πρόσωπο κάποιου αδελφού μας (δεν μας ενδιαφέρει φυσικά το φύλο το χρώμα η πίστη του διότι όλοι είμαστε αδέλφια) το καλό και αγαθό των προθέσεων του ,γιατί κάθε μέρα θα βιώσουμε την προδοσία και τον εξευτελισμό ,γιατί κάθε μέρα θα δειπνήσουμε έστω και μόνοι και θα αναζητήσουμε την συμμετοχή μας με τους αδελφούς, μας γιατί κάθε μέρα θα σταυρωθούμε για τα πιστεύω μας και για την θυσία που θα κάνουμε εμείς για κάποιον που αγαπάμε, γιατί κάθε μέρα θα τελεστή η λιτάνευση του νεκρού σώματος μας στα μάτια τα δικά μας πρώτα από όλα και μετά σε δημόσια πομπή ,γιατί κάθε μέρα θα πιστέψουμε ότι δεν μπορεί θα αναστηθούμε!!!!!! δεν είναι έτσι η ζωή δεν γεννηθήκαμε για το τίποτα, κάποιο σκοπό εξυπηρετούμε, για κάτι μεγαλύτερο είμαστε απεσταλμένοι σε αυτόν το μάταιο κόσμο
Αυτή την Ανάσταση θέλουμε ………….της λίγο καθημερινής και της μεγαλειώδης τελικής που δεν ξέρουμε το ποτέ .αλλά σίγουρα θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι για το τότε
Ο φόβος για το άγνωστο είναι φυσιολογικός αλλά όπως δεν θα φοβηθούμε για το γνωστό έτσι και για τον Θάνατο δεν πρέπει να τον φοβόμαστε
Άμα δεν γνωρίσουμε και αγαπήσουμε τον Θεό πάντα θα το φοβόμαστε αλλά άμα έχουμε αγαπητική σχέση με το Θεό θα τον αναζητούμε, δεν πρεπει να μας τρομάζει ο Θάνατος ισα ισα για μας ο Θάνατος είναι το πέρασμα που θα κάνουμε για να βρεθούμε κοντά με τον Θεό και τους Άγιους
Εμείς οι Χριστιανοί το μονό που θα πρέπει να μας ανησυχεί είναι μήπως δεν κάνουμε το θέλημα του Θεού και που για αυτό αγωνιζόμαστε το «Ἀγαπήσωμεν ἀλλήλους, ἵνα ἐν ὁμονοίᾳ ὁμολογήσωμεν» δεν πιστεύω να είναι και κάτι δύσκολο και κακό ………..αυτό μας ζητεί ο Θεός ,για αυτό σταυρώθηκε, αυτό είναι το χρέος μας και το ……………διαβατήριο μας ,αν για κάποιους είναι δύσκολο να το καταλάβουν είναι χρέος μας να τους το αναλύσουμε με αγάπη ,γιατί δεν υπάρχει τίποτα ποιο όμορφο από την αγάπη
Αδελφοί μου ας είναι το καθημερινό μας Πάσχα ευλογημένο και Θεοφρούρητο

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΕΓΓΟΣ

2011-05-03T23:41:00.000-07:00

Έφυγε από τον μάταιο τούτο κόσμο ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΕΓΓΟΣ ο αδελφός όλων μας
Στο πρόσωπο του Θανάση Βέγγου όλοι είδαμε κάποια στιγμή από το τις ταινίες του να περνά ο εαυτός μας και άλλοτε κλάψαμε και άλλοτε γελάσαμε
Θα ήθελα να μοιραστώ κάτι από την επαφή που είχα μαζί του όταν είχα την τύχη να συνεργαστώ κάποια στιγμή μαζί του σε ένα σίριαλ το «Καθρέπτη καθρεφτάκι μου» ο Θανάσης Βέγγος βρισκόταν στον ίδιο χώρο με τόσο κόσμο γύρω του φροντιστές μακιγιέρ τεχνικούς και τόσους άλλους που όλοι μαζί αποτελούσαν το συνεργείο για το γύρισμα εγώ έκανα κάποιες τεχνικές εργασίες στον χώρο που θα γύριζε κάποιες σκηνές ..αν δεν ήξερες ποιος ήταν ο πρωταγωνιστής θα νόμιζες ότι όλοι οι άλλοι είναι ηθοποιοί και πρωταγωνιστές εκτός από τον Θανάση Βέγγο που γυρνούσε γύρω λες και ήταν ο άνθρωπος για όλες τις δουλείες ένας πρόθυμος κύριος που νόμιζες ότι θα τα έκανε όλα χωρίς κούραση και μεγάλη χαρά και υπομονή …………αυτός ήταν ο Θανάσης Βέγγος ένας απλός ΑΝΘΡΩΠΟΣ που αγαπούσε όλους τους ανθρώπους
Αιωνία του η μνήμη και πιστεύω από εκεί που είναι τώρα θα μας βλέπει όλους και θα μας φωνάζει ….καλοιιιιιιιιιιι μου ανθρωποιιιιιιιιιιιι έτρεξα εγώ για σας τόσα χρόνια και ακόμα τρέχετε και εσείς ………………….
Έφυγε από τον μάταιο τούτο κόσμο ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΕΓΓΟΣ ο αδελφός όλων μας
Στο πρόσωπο του Θανάση Βέγγου όλοι είδαμε κάποια στιγμή από το τις ταινίες του να περνά ο εαυτός μας και άλλοτε κλάψαμε και άλλοτε γελάσαμε
Θα ήθελα να μοιραστώ κάτι από την επαφή που είχα μαζί του όταν είχα την τύχη να συνεργαστώ κάποια στιγμή μαζί του σε ένα σίριαλ το «Καθρέπτη καθρεφτάκι μου» ο Θανάσης Βέγγος βρισκόταν στον ίδιο χώρο με τόσο κόσμο γύρω του φροντιστές μακιγιέρ τεχνικούς και τόσους άλλους που όλοι μαζί αποτελούσαν το συνεργείο για το γύρισμα εγώ έκανα κάποιες τεχνικές εργασίες στον χώρο που θα γύριζε κάποιες σκηνές ..αν δεν ήξερες ποιος ήταν ο πρωταγωνιστής θα νόμιζες ότι όλοι οι άλλοι είναι ηθοποιοί και πρωταγωνιστές εκτός από τον Θανάση Βέγγο που γυρνούσε γύρω λες και ήταν ο άνθρωπος για όλες τις δουλείες ένας πρόθυμος κύριος που νόμιζες ότι θα τα έκανε όλα χωρίς κούραση και μεγάλη χαρά και υπομονή …………αυτός ήταν ο Θανάσης Βέγγος ένας απλός ΑΝΘΡΩΠΟΣ που αγαπούσε όλους τους ανθρώπους
Αιωνία του η μνήμη και πιστεύω από εκεί που είναι τώρα θα μας βλέπει όλους και θα μας φωνάζει ….καλοιιιιιιιιιιι μου ανθρωποιιιιιιιιιιιι έτρεξα εγώ για σας τόσα χρόνια και ακόμα τρέχετε και εσείς ………………….

«Κατευθυνθήτω η προσευχή μου ως θυμίαμα ........................

2011-03-04T11:27:00.000-08:00

Personas για τον Firefox | Station 12 - Jesus dies on the cross

2011-01-26T09:36:00.000-08:00

Personas για τον Firefox | Station 12 - Jesus dies on the cross

Νηστεία και πνευματίκη διατροφή

2010-08-16T02:33:00.000-07:00

Το ευλογημένο δεκαπενταύγουστο πέρασε άλλη μια περίοδος προσευχής και νηστείας τελείωσε μια καινούργια πνευματική περίοδο έχει ξεκινήσει με την καθαρότητα που προέκυψε μέσα από την παράκληση προς την Αγία Θεοτόκο να μας προστατεύει εμάς και όλο τον κόσμο από κάθε κακό
Μέχρι εδώ όλα καλά και ωραία αλλά θα ήθελα να σταθώ σε ένα κομμάτι της περιόδου που πέρασε, και αφόρα την νηστεία
Όταν αναφέρουμε την λέξη νηστεία το μυαλό τον ποιο πολλών πάει στην διατροφή και στα υλικά της
Μήπως όμως εκεί είναι και ο πονηρός ταμπουρωμένος και καιροφυλακτεί ?
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή
Η νηστεία δεν είναι μια κομψή δίαιτα με χριστιανικές προδιαγραφές ,είναι μια άσκηση πνευματικής αφύπνισης
Δεν σταματάμε τις διατροφικές συνήθειες με άνωθεν, εντολή αλλά με εσωτερική εντολή από μέσα μας, για να ελέγξουμε την ανθρωπινή αδυναμία που κυρίαρχη και που τρέφεται με τον εγωισμό του άτομου
Το ότι δεν θα φάω τυρί ,κρέας ,και λαδί δεν είναι το ζητούμενο, αλλά μαζί με αυτά θα πρέπει να βάλουμε και αλλά υλικά που πλαισιώνουν τις τροφές όπως υπερηφάνεια , φιλαυτία , αδιακρισία κτλ. φαγητά που βασικό υλικό έχουν τον εγωισμό
Και μαζί με τα αλάδωτα και τα νερόβραστα θα προσθέσουμε και αλλά υλικά όπως ελεημοσύνη , βοήθεια σε ομάδες αναξιοπαθούντων κτλ. φαγητά που βασικό υλικό έχουν την αγάπη
Με την εγκράτεια που μας παρέχει η νηστεία μπορούμε να επιβληθούμε στον εαυτό μας και να αναδείξουμε την ανιδιοτέλεια, και τον σεβασμό προς τον συνάνθρωπο μας και κατ’ επέκταση σε όλο το δημιούργημα του Θεού
Αυτό που θα ήθελα να τονίσω όμως, και που αφορμή θα πάρω για άλλη μια φορά από την τελευταία νηστεία είναι τα υποκατάστατα των υλικών
Όταν θα κόψω το ελαιόλαδο και θα το αντικαταστήσω με ηλιέλαιο .η όταν δεν φάω τυρί από γάλα αλλά τυρί από γάλα σόγιας, και τόσα αλλά που εύκολα μας προμηθεύουν οι «φιλεύσπλαχνοι βιομήχανοι που παράγουν τροφές» και μας λυπούνται που καταπονούμε τον οργανισμό μας με την «διατροφική νηστεία» ,θέλοντας να μας ξεκόψουν από την πνευματική νηστεία, εκεί είναι και ένα μεγάλο λάθος που κάνουμε, που προσπαθούμε να βρούμε υποκατάστατα τροφών
Όταν ψάχνουμε για υποκατάστατα στην διατροφή μας έτσι θα ψάχνουμε και υποκατάστατα στις σκέψεις μας, και στην ενέργειες μας και τότε θα πέφτουμε στα λάθη, που ναι μεν θέλουμε να αποφύγουμε αλλά δεν προσπαθούμε με την κάρδια μας
Αυτά ήθελα να σας επισημάνω αδελφοί μου για την σωστή νηστεία που είναι ότι καλύτερο μπορούμε να κάνουμε για την ψυχή μας, και τους αδελφούς μας
Και να έχουμε στο νου μας ότι η σωστή νηστεία ξεκινά με την αγάπη μας στον Θεό και είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε γι’ αυτόν, και πολύ ωφέλιμη για όλους μας είναι η άσκηση που θα μας αποτρέψει από πολλά κακά
Η νηστεία είναι η σήμανση στον δρόμο του Θεού που σκοπό έχει την ΣΩΤΗΡΙΑ μας

Ἔκθεση ἀπὸ μαθητὴ τοῦ δημοτικοῦ μὲ θέμα: «Τὶ νὰ ζητήσω ἀπὸ τὸν Θεό».

2010-07-30T10:05:00.000-07:00

«Θεέ μου, ἀπόψε σοῦ ζητάω κάτι ποὺ τὸ θέλω πάρα πολύ. Θέλω νὰ μὲ κάνεις τηλεόραση! Θέλω νὰ πάρω τὴ θέση τῆς τηλεόρασης ποὺ εἶναι στὸ σπίτι μου. Νὰ ἔχω τὸ δικό μου χῶρο. Νὰ ἔχω τὴν οἰκογένειά μου γύρω ἀπὸ ἐμένα. Νὰ μὲ παίρνουν στὰ σοβαρὰ ὅταν μιλάω. Θέλω νὰ εἶμαι τὸ κέντρο τῆς προσοχῆς καὶ νὰ μὲ ἀκοῦνε οἱ ἄλλοι χωρὶς διακοπὲς ἢ ἐρωτήσεις. Θέλω νὰ ἔχω τὴν ἴδια φροντίδα ποὺ ἔχει ἡ τηλεόραση ὅταν δὲν λειτουργεῖ. Ὅταν εἶμαι τηλεόραση, θἄχω τὴν παρέα τοῦ πατέρα μου ὅταν ἔρχεται σπίτι ἀπὸ τὴ δουλειά, ἀκόμα κι ἂν εἶναι κουρασμένος. Καὶ θέλω τὴ μαμά μου νὰ μὲ θέλει ὅταν εἶναι λυπημένη καὶ στενοχωρημένη, ἀντί νὰ μὲ ἀγνοεῖ… Θέλω τ΄ ἀδέλφια μου νὰ μαλώνουν γιὰ τὸ ποιὸς θὰ περνάει ὧρες μαζί μου. Θέλω νὰ νοιώθω ὅτι ἡ οἰκογένειά μου ἀφήνει τὰ πάντα στὴν ἄκρη, πότε – πότε, μόνο γιὰ νὰ περάσει λίγο χρόνο μὲ μένα. Καὶ τὸ τελευταῖο, κάνε με ἔτσι ὥστε νὰ τοὺς κάνω ὅλους εὐτυχισμένους καὶ χαρούμενους.

Θεέ μου, δε ζητάω πολλά. Θέλω μόνο νὰ γίνω σὰν μιὰ τηλεόραση!»

Τὴ δασκάλα ποὺ τὴν διάβασε (καθὼς βαθμολογοῦσε) τὴν ἔκανε νὰ κλάψει. Ὁ σύζυγός της ποὺ μόλις εἶχε μπεῖ στὸ σπίτι, τὴ ρώτησε: «τὶ συμβαίνει;» Αὐτὴ ἀπάντησε: «Διάβασε αὐτὴ τὴν ἔκθεση, τὴν ἔχει γράψει ἕνας μαθητής μου». Ὁ σύζυγος εἶπε: «Τὸ καημένο τὸ παιδί. Τὶ ἀδιάφοροι γονεῖς εἶναι αὐτοί!» Τότε αὐτὴ τὸν κοίταξε καὶ εἶπε: «Αὐτὴ ἡ ἔκθεση εἶναι τοῦ γιοῦ μας!..»

Submitted by antibaro on Tue, 29/06/2010 - 13:44

Τεχνολογία και αμαρτία…

2010-07-29T13:00:00.000-07:00

Η χρήση της τεχνολογίας δεν μπορεί να κατηγορηθεί ότι αλλοιώνει την πίστη και την λατρεία στον ουράνιο Πατερά μας
Ισα ισα μπορεί κάποια στιγμή να μεταδώσει κάποιο μήνυμα, ποιο γρήγορα και μέσο αυτού να σωθεί κάποια ψυχή
Ποτέ δεν πρέπει να κρίνουμε κάτι με ελαφριά την καρδία και χωρίς βαθιά σκέψη, και πάλι με την μεγαλύτερη δυνατή επιφύλαξη
Κάποτε το σφυρί που πελέκησε μια πέτρα , θεωρήθηκε τεχνολογικό επίτευγμα, αλλά η χρήση του για την κατασκευή ενός σπιτιού η ενός ναού θεωρήθηκε ευλογία, αλλά στα χέρια κάποιου που το έκανε όπλο και αφαίρεσε μια ζωή ……. θεωρήθηκε στην εποχή του τεχνολογικό κακό και ίσως και τότε κάποιοι να το θεώρησαν ως κατασκεύασμα του σατανά
Γι’αυτό πρέπει να δεχόμαστε τα αγαθά που ανακαλύπτουμε, και να ξέρουμε να τα χρησιμοποιούμε με ευλάβεια και με πρώτο λόγο την ανακούφιση του αδελφού μας

εκει που δεν φαινεται ο θεος..............

2010-05-28T12:22:00.000-07:00

Αναζητάμε τον δημιουργό του δημιουργού, ποιος έκανε τον ΘΕΟ από πού ήρθε ,γιατί και εμείς να είμαστε μέσα στο δημιούργημα του ,και γιατί όλη αυτή η διαδικασία της εν γη εγκατάσταση με σκοπό την μετάβαση στην ουράνια βασηλία ,ποιος ο λόγος ,ποιο το όφελος και σε τελική ανάλυση υπάρχει λόγος να ζήσουμε τόσο δυσκολίες ,και τόσα προβλήματα, γιατί τι κάναμε?
Ας πάρουμε το πρώτο ερώτημα, για να δούμε κάποια κοινά στοιχεία που υπάρχουν και σε μας ως δημιουργούς ανθρώπων και καταστάσεων.
Εμείς από κάποιους γονείς γίναμε ,που είχαν και αυτοί κάποιους γονείς και αυτοί κάποιους άλλους και χάνετε η ρίζα μας στα βάθη των αιώνων ,και σταματάμε να ψάχνουμε από κάποιο σημείο και μετά γιατί δεν μπορούμε να βρούμε εκ των πραγμάτων ,από πού κρατάμε
Δεν είναι ούτε εφικτό ούτε και εύκολο και σε κάποιο σημείο μόλον θα χάσουμε το νόημα της ζωής και της παρουσίας μας σε αυτή την ζωή, και μια ζωή δεν φτάνει για να μάθουμε από πού κρατάμε, και ερχόμαστε στο τώρα και αναρωτιόμαστε τώρα τι κάνουμε ,γιατί υπάρχουμε?
Εκεί άρχετε ο Άκτιστος ΘΕΟΣ να μας λυτρώσει από το παρελθόν να μην ψάχνουμε την αρχή αλλά εδώ που είμαστε να συνεχίσουμε για το καλύτερο δυνατό ,και σαν μικροί δημιουργοί πια και με την πίστη μας στον έναν ΘΕΟ ,που αυτός ξέρει ,το λόγο του παρελθόντος του παρόντος και του μέλλοντος μας ,να μας ανακουφίσει από το ανούσιο ψάξιμο ,και να μας πάει ένα βήμα μπροστά ,γιατί εμείς στην ζωή μας ένα βήμα θα κάνουμε και ας μας φαίνετε η ζωή μεγάλη στην αρχή.
Άμα ρωτήσουμε έναν γέροντα πότε πέρασε η ζωή του ,αμέσως θα μας απαντήσει ,ότι νομίζει ,ότι σαν χθες ήταν παιδαρέλι, και πως βρέθηκε γέροντας ούτε που το κατάλαβε, αλλά και εμείς οι ίδιοι ,αν αναρωτηθούμε πως βρεθήκαμε στην ηλικία που είμαστε το ίδιο θα σκεφτούμε ,πότε ήμασταν μικροί και πότε μεγαλώσαμε ,και μόλον πόσο γρήγορα θα γεράσουμε
Σε αυτό το σημείο θα μας έρθει η σκέψη ,θα αναρωτηθούμε ποιοι είναι οι γονείς μας η τώρα τι κάνουμε ?
Έτσι και με τον ΘΕΟ τώρα τι κάνουμε ?να ψάχνουμε τον ΘΕΟ ποιος τον έκανε ?
Έχουμε τον ερχομό του Χριστού και με την παρουσία του έχουμε ποια ένα σημείο αναφοράς .
Έτσι και οι γονείς μας και οι παππούδες όσο μπορούμε να ψάξουμε έχουμε ένα σημείο αναφοράς άρα δεν υπάρχει νόημα να ψάξουμε ,και ερχόμαστε τώρα στο παρόν ,σε αυτό το βήμα που μας δόθηκε η ευκαιρία για να κάνουμε να το κάνουμε σωστά ,γιατί έρχονται και άλλοι από πίσω τα παΐδια μας και τα εγγόνια μας ,και ο κόσμος που θα συμπληρώσει την παρουσία μας και εμείς την παρουσία του
Εκεί έρχεται ο λόγος του Χριστού που η αλήθεια ποια είναι διάχυτη ,ότι λέει και ότι κάνει είναι ποια τόσο κοντά μας ,τα βλέπουμε κάθε μέρα στην ζωή μας ,είμαστε κοινωνοί του λόγου του ,ότι κάνουμε το ξέρουμε και ότι αντιμετωπίζουμε και αυτό το ξέρουμε ,τίποτα δεν είναι ποια κρυφό .
Όσο ποιο μέσα στο λόγο του Χριστού μπεις ,τόσο ποιο πολύ καθαρίζεσαι και τότε δεν αντέχεις την παραμικρή βρώμια ,ούτε τον αέρα που μυρίζει δεν ανέχεσαι ,γιατί έχεις μάθει έναν άλλον αέρα, ένα αέρα καθαρό, ένα αέρα λύτρωσης που σε ανακουφίζει
Σε αυτό το σημείο ποια δεν μπορείς να κάνεις πίσω ,είναι ΧΡΕΟΣ κάθε Χριστιανού να προσπαθήσει να βοηθήσει τον συνάνθρωπο του γιατί όλα τα παΐδια του κόσμου είναι παΐδια του και όλοι οι γονείς του κόσμου είναι γονείς του
Και όλο το περιβάλλον του ανθρώπου , γιατί μην ξεχνάμε δεν είμαστε μόνο εμείς πάνω στην γη και η φύση πλέον εξαρτάτε από εμάς ,γιατί είναι το σώμα που μας περιβάλει γύρο μας ,ήταν κάποτε το πρώτο σπίτι μας και μας έθρεψε μέχρι να ορθοποδήσουμε, είμαστε υπόχρεοι στην φύση και για άλλη μια φορά στον ΘΕΟ για την προσφορά του μέσω της φύσης ,και να αποβάλουμε τον ανθρωποκεντρισμό μας γιατί είμαστε ένα κομμάτι της φύσης και είμαστε υποχρεωμένοι σε αυτό το μικρό βήμα που έχουμε στην ζωή ,να την διατηρήσουμε , είναι και αυτό έργο του ανθρώπου να διατηρήσει και να μεταδώσει την παιδική του αγνότητα και την φύση όπως την βρήκε και καλύτερη ,γιατί έρχονται και άλλοι από πίσω μας και δεν φταίνε σε τίποτα.
Αυτά παλεύει ο άνθρωπος αυτά που κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας ,και αυτό είναι το έργο μας τα καλά να τα διατηρήσουμε και τα κακά να τα σταματήσουμε ,τον λόγο του Χριστού τον ξέρουμε δεν είναι δύσκολο ,και μας τον έχουν δείξει οι Άγιοι που πέρασαν από εδώ
Αυτό το φωτεινό μονοπάτι πρέπει να τραβήξουμε όλα τα αλλά είναι τροχοπέδη στην σκέψη μας , είπαμε το βήμα σε αυτή την ζωή είναι μικρό δεν πρέπει να καθυστερούμε , ο καθένας στην εποχή του παλεύει τα της εποχής του , ας ερμηνεύσουμε τα ευαγγέλια στην εποχή που ζούμε , και οα δούμε ότι είναι οι σύγχρονες πρώτες βοήθειες , για όλα υπάρχει λύση, αρκεί να τα πιστέψουμε και όλα θα πάνε καλά
Όπως ο γονιός δεν θέλει το κακό του παιδιού του , έτσι και ο ουράνιος πατέρας μας δεν θέλει το κακό μας και για να τελειώνουμε πόσες φορές ζητήσαμε να μάθουμε το παρελθόν του πατέρα μας , τις ποιο πολλές φορές του ζητήσαμε να μας πει τι να κάνουμε και όχι από πού κρατεί , έτσι και εμείς τι πρέπει να κάνουμε ρωτάμε τον ουράνιο πατέρα μας και αυτός δεν μας έχει αφήσει έτσι , έχουμε την Αγία Γραφή και τους βίους των Αγίων , τα πάντα μας έχει πει και μας λέει ακόμα και τώρα αρκεί να του το ζητήσουμε , και τον τρόπο τον ξέρουμε ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΝΗΣΤΕΙΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ όσο μπορούμε όσο αντέχουμε ο ΘΕΟΣ δεν θα μας αφήσει…………

2010-05-28T08:04:00.000-07:00

Se Psilo Vouno Σε ψηλό βουνό Νίκος Ξυλούρης Nikos Ksilouris

2010-05-17T01:55:00.000-07:00

Rene Aubry - Apres la pluie

2010-05-17T01:51:00.000-07:00

αναδυσις.............

2010-05-16T22:49:00.000-07:00

.........περπατώντας στην φύση ανακαλύπτεις θησαυρούς γνώσεων που δεν θα βρεις σε κανένα πανεπιστήμιο και σε κανένα σχολειό πάνω στη γη
Ο παραλιακός μου περίπατος σε ένα νησί ακατοίκητο μου φανέρωσε για άλλη μια φορά πόσο κοντά είναι η φύση με τον άνθρωπο και πόσα κοινά έχουμε ακόμα και στον αγώνα για την επιβίωση μας και την ανέλιξη μας στην κοινωνία
Η παραπάνω φωτογραφία δείχνει ακριβώς το κοινό μας σκοπό να δημιουργήσουμε εικόνα και υπόσταση μέσα στον κόσμο ακόμα και μέσα σε αντίξοες συνθήκες
Σκεφτείτε αυτό το φυτό όταν ήταν σπάρος, τι αγώνα έδωσε να γλυτώσει από τον αγέρα που το παρέσερνε από εδώ και από κει σε μια, παραλία στην νότια Κρήτη, και όποιος ξέρει από νότια Κρήτη καταλαβαίνει για τι αγέρα μιλάμε, και μετά τι αγώνα να ριζώσει, να βρει νερό και να βλαστήσει και στο τέλος να μας χαρίσει και αυτό το όμορφο άνθος ως επιβράβευση του αγώνα του στην δικιά του επιβίωση
Πόσο όμορφα μας δείχνει η φύση την πορεία που πρέπει να ακολουθούμε στον δικό μας αγώνα, στην δικιά μας κοινωνία, έτσι απλά, στην αρχή πελαγοδρομούμε, ύστερα να ριζώσουμε, να βλαστίσουμε και τελικά να χαρίσουμε τον ανθό μας στην κοινωνία για να τη ευχαριστήσουμε για την ανοχή της που μας άφησε και σε μας ένα κομμάτι γης για να ριζώσουμε
Άμα βάλουμε τίτλους και ονόματα σε αυτό το έργο δεν θα δούμε τον εαυτό μας να παρουσιάζεται βήμα βήμα, και την ....ανάδυση μας σε αυτό τον κόσμο ?
Όπως η φύση παραχωρεί σε ένα σποράκι να διεκδικήσει το κομμάτι που του αναλογεί στην γη έτσι και σε εμάς έχει παραχωρηθεί ένα κομμάτι γης να παρουσιάσουμε τον ανθό της γνώσης μας .............ας μη στεναχωρίσουμε την φύση, και μέσα από αυτήν τον πλάστη της, τον Θεό μας με αυτό το δώρο που μας πρόσφερε, να αναδειχθούμε και να φωνάξουμε παρών με το λουλούδι
μας, ας χαρίσουμε στον κόσμο την ομορφιά που έχουμε μέσα, μας και όπως νίκησε την άμμο και τον αγέρα το όμορφο λουλούδι της φωτογραφίας μας έτσι να νικήσουμε και εμείς τον εγωισμό μας και να αγαπήσουμε αλλήλους έτσι απλά..................το χρωστάμε στην ανάδυση μας

2010-05-05T12:02:00.000-07:00

Αυτά που παρακολουθούμε αυτές τις ώρες στο δρόμο και στα ερτζιανά (δεν έχω τηλεόραση)πολύ φοβάμαι ότι δεν είναι τυχαία ......

Η ψυχραιμία και ο ρεαλισμός αυτές τις ώρες επιβάλετε ως σημάδι ωριμότητας από όλους ,πρέπει να αναλογιστούμε τι έχουμε κάνει και τι έχουμε προσφέρει σε αυτή την χώρα από την μεριά μας ..........και ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω (και εγώ μέσα)

Εξουσία είναι η συνείδηση μας και από εκεί πρέπει να ελεγχόμαστε και από εκεί πρέπει να δεχόμαστε εντολές ........αλλά τι έχουμε κάνει για να μη αδειάζει η δεξαμενή της συνειδήσεως μας ,τι έχουμε ρίξει μέσα τα τελευταία χρόνια ?

Έχουμε εδώ και δεκαετίες απολέσει το ποιο παραδοσιακό μας στοιχείο που μας κάνει και ξεχωρίζουμε ως λαός, το λεγόμενο ΦΙΛΌΤΙΜΟ που δεν υπάρχει σε κανένα λεξικό η μετάφραση του με την έννοια που του δίνουμε εμείς

Όταν έχουμε υποκύψει στην παγκοσμιοποίηση της εφήμερης ευτυχίας και του καταναλωτισμού της ψευδής ελπίδας του πρόσκαιρου, δεν θα πρέπει να έχουμε απαιτήσεις για το πως μας αντιμετωπίζουν οι διάφοροι εταίροι και σύμμαχοι ανά τον κόσμο

Σίγουρα πέσαμε στην παγίδα που μας έστησαν, αλλά αυτό δεν είναι άλλοθι για να τα παρατήσουμε, τώρα πρέπει να δείξουμε την αξία μας ως λαός, τώρα θα πρέπει να αναζητήσουμε τις λύσεις στα κείμενα των αρχαίων φιλοσόφων μας, και των τοσο φωτησμενων Ελληνων που θα μας ανυψώσει την αυτοπεποίθηση μας, και να διακρίνουμε το σωστό και σεβαστό από το πλαστό και κατακριτέο

Ήρθε η ώρα να αποδώσουμε ευθύνες και να έρθει ξανά η εξουσία της συνείδησις στην θέση που της αρμόζει ................ας δούμε και μια φορά τα πράγματα όπως είναι και όχι όπως μας τα σερβίρουν

2010-04-08T22:30:00.000-07:00

2010-04-08T22:21:00.000-07:00

2010-04-01T02:45:00.000-07:00